Text view

MEW-064-20121023

Recording date2012-10-23
Speaker age86
Speaker sexm
Text genrepersonal narrative
Extended corpusno
Javascript seems to be turned off, or there was a communication error. Turn on Javascript for more display options.
glědajśo. ja mógu ja mógał wam nět wjele wót togo wulicowaś, kaki špos smy gótowali. to jo b/, šlim jo to młogi raz było. jo, jo, a ja com groniś, te/ to ga som tek juž wšykno napisał we mójich knigłach. ale äh, groniś cu tek hyšće, až jadno lěto äh su te gólcy, ak su zwónili, to cełe wino, ak Bóžom blidu jo dejało byś, su wupili. a su nažrěte byli pśi tog hołtarja take jo te tek stało jo äh, to njeby dejało byś. to jo wjelike žortowanje, ale co tak młoge raz tym luźam se do głowy abo tej młoźiny do głowy stajijo. jo, gaž jatšy jo kóńc, pón jo, pśidu te swětki. Pfingsten! to jo jaden swěźeń we jadneje jsy, ak jo wjelgin měrny. to jadno jo, až kuždy buŕ jo pśi jogo wrotny, a pśi jogo źurki, brjazowe brjazowe ähm gałuzki! ähm gałuzki? gus/ äh gałuze? gałuze äh pśigótował a pón äh tam až dejało byś rědnje wšykno zelene tak cerkwa jo wordowała tek gótowana. su teke brjazowe gałuzki tam nascynjali a wšykno. to było jaden rědny swěźeń. ale, to rědnjejše jo pśec było, až su žajtša tak wokoło pěśich šesćich styri, pěś äh musiker äh muzikanty. muzikanty tšubaki se senuli na ten k torm Žylojski a pón s jo zwjercha a su zwjercha na tormje z grali a äh kjarliže. a te luźe su póstoli hyšće lažali. a pón su wordowali wołane äh z z kjarližami to jo było pśec jadna wjelika, wjelika cesć, to jo było rědnje. gab to zas by było, to by było wjelgin, wjelgin rědnje. jo. jo, pó te swětki, to jo pón ten swěźeń, ak äh ten měrny. dotychměst ak pśidu te žny. su hyšće por tyźenjow, te burje mógu tak hyšće pitśu póžywaś ten cas. to źěło njej wjelgin šlimne. ale gaž ta žni se zachopijo, pón jo za te burje grozny cas, pón maju wjelgin, wjelgin wjele źěła. jo, we tych žnjach, gaž te žnja se zachopiju, jo pón mjazy, gaž te pupki su stojali, jo był pón ten kokot. äh to jo jan swěźeń za tu młoźinu äh, to musymy groniś; my we našej jsy smy měli wětšy part take kónje, su byli śěžke kónje ak njejsu se dali rejtowaś ale njejsu rad gnali te su śěžko śěgnuli ale take ale kuždy gólc, ak jo mógał se pśi burja abo ma sam doma kónja, a pón su kokot sobu gótowali. tu kejžorku, drugi kejžor, tśeśi ko/ kejžor. te äh jo wordował ten kokot swěśony. jo, to jo było tek jaden swěźeń, ak źinsa zas, ja musym zas dospomnjeś. pó tej wójnje jo to wšykno wusnuło, te luźe su byli tužne. a nět wót jadnej jsy ku drugej jsy wšykne zas te stare swěźenje, ak něga su byli, zas swěśe. a na to my stare luźe se wjelgin wjaselimy, až äh na to starstwo zas mysle. a wšykno zas wótprědka zachopijo. a te luźe maju tek lušt něco dolabowaś. jo te žni, to jo pón śěžke źěło, pón wordujo młośone a wšykno. a pón pśiźo pomałkem ta nazyma. äh, chtož pitśu na něco źaržyš, te stawi cki wyše chto wě, co to jo. Michaelis, abo gronje äh äh Michała. to jo neunundzwanzigst/ äh dwaźast/ dwaźasća a źewjeś septemberje jo Michaelis. to jo za te burje, njej eigentlich žeden swěźeń. ale to jo jadno myslenje, kak daloko sy nět z tym źěłom. za tom sy se pón myslił, pón su, by dejaś te połojce te kulkow wen, pón jo by dejało byś to źěło dogótowane a to źěło dogótowane. ten źeń jo wordował pśec äh myslenja pśi tych burjach a teke Michała su pśec gronili, tam wordujo to žyto sete. jaden tyźeń prědku Michały, a jaden tyźeń prědku Micha/ pó tej Michałje, jo to lěpše seśe, pón to žyto se nejžlěpjej raźijo. äh to su te stare burje tak gronili a my, ak smy wordowali pón młode burja, smy se tek na to myslili a smy tak gótowali a smy wěźeli. tam jo było, te nejžlěpše zernka su pón narosli, gaž we tom casu sy to žyto seł. pó tej Michałje jo było pón, to stoj we kuždem kalenderu, se Bogu źěkowaś, až se wjele narosło. erntedankfest na nimsko gronje. to jo za swěźeń za burje a nic za burje z take ak maju bloß grodki kuždy se wuźěkujo. Bog jo dał zas wjele narosć, my móžomy labowaś. wóno su struski rosli, wóno jo zele rosło. a my mamy tu trajdu brožni, wšykno jo se stało. wšykno jo derje narosło. äh teke wordujo pón na to pšosone, za ähm źiśi abo za chude luźe deje te wětšejše burje něco no jo co banje abor cantnaŕ kulkow abor take něco äh to, lětosa njej to było, ale druge lěto äh su to tek gótowali a pón äh su te burje co ja/ což pón pśiźo, jo ta kermuša. kermuša jo ten cas, tam su te burje gronili: „chtož kermušu njama wšykno brožni a piwnicy, to jo jaden gniły buŕ!“ ten njej jaden dobry, to jo jaden gniły buŕ, ten njerozmějo źěłaś. kermuša jo dejało byś wšykno nutśi, wšykno zežněte. äh což take, ak njezmarznjo, ga móžo wóstaś hyšće wence, ale äh my smy pśec gronili což nutś musy musy do kermušy nutś pón su chopili juž pó kermušy, tam su wordowali te prědne gusy šlachtowane. to měso jo było małke, te kružki su byli prozne, te prědne luźe su chopili juž swinje šlachtowaś. jo, to žywjenje, te dny su byli krotše. a te luźe su měli juž zas pitśu wěcej měra. ten źiwy cas pśi tych burjach jo był kóńc. pśi tej kermušy jo była pón teke reja. tam su pón te stare a te młode luźe gromadu swěśili tu kermušu. a mě su młogi raz te luźe tek pšašali: „{NN}, ga ga buźo měsće ta ja som pón pśec gronił: „jaden tyźeń, až ten prědny sněg bźo pśiś.“ **** jo, no pón b/ by, jo wěźeł kuždy, až jo wordował za nos pśinjas/ äh pśimnjony. to njamžo byś! jo, tak jo to tak było, to su byli te kermušy. pó tej kermušy jo pśišeł pón ten adwent. to jo za te burja teke, njej äh š/ äh teke ten, zamrětu tu by b/ zabył. to jo we tych sas, we tych jsach tek hyšće jadna njeźela, ak te wšykne luźe, se na te zamrěte luźe mysle, ak na kjarchobje laže. te, ak lětosa su wumrěli, abor te lěta prědki. te rowy, worduju struski scynjane a wšykno rědnje gótowane. tam se mysle pón te luźe na te, ak su wumrěli we tom lětu. to druge jo pón adwent a pón pśidu gódy. tomu, mě se zda, njetrjebam wěc nic groniś. to móžo se kuždy sam mysliś. ale gódy? chto jo pón wobraźił gódy? jo, äh, no jo äh. to wobraźowanje ga musym groniś tak. to se tek lažy tak, ak te luźe labuju. wóno su dali wjelgin bogate luźe, normalne luźe su byli chude luźe, to wobraźowanje jo za tym teke było. wóno jo dało wětšy part take něco woblacenjeju. tek telike słodkego a telike graśeju, ak źinsa te źiśi krydnu, to jo njerozym, musym ja groniś. to jo zu wjele! my smy byli spokojom, gaž smy mógli, smy kónika krydnuli! mój Bog, to su byli te bogate luźe! te druge njejsu take měli. ale äh my móžomy se źěkowaś, až ta case wěc njamamy, až mamy drugi cas. kuždy móžo swójim źiśam dobre woblac. dobre mógu se najěsć a mógu dobro labowaś, tomu deje se źěkowaś. a wy ako gólc, sćo wy měli teke gódowny bom? a jo ten ruprajcht pśišeł? abo kak? ako małke sćo byli … jo, no to se lažy na tom, kak stare te źiśi su. ähm pśi mnjo jo było tak ja som był juž we tych lětach, ak njejsom na bóśona s/ äh słuchał, njejsom na äh gódy, na, na ruprajchta a njejsom tek wiźeł, až äh ten wuchac te jaja pśinjaso. ale mója šotša, ta jo była telike lět młodša, no ta jo była, to smy pón wšykno tak gromadu gótowali. my smy byli pěś źiśi, to njej było něga tak ähm, až žedne źiśi abo jadno góle. tencas su měli te burje wšykno tśi źiśi, jo było normalnje. ale ten wětšy part te luźe, su byli styri ab pěś źiśi. ja som był z jadneje familije, ja som był ten staršy, smy byli pěś źiśi. mója žeńska su byli styri. a tak mógał hyś ja wót chroma ku chroma. tśi, styri, pěś źiśi jo wšuźi było. a kak jo to było z tym gódownym bomom pśi was, ak sćo byli mał/ jo, gódowny jo, chtož njej te pjenjeze měł, ten jo šeł do gólkow, se sam jadnog holował; sekeru do měcha nutś a pón do gólkow a holował. bom jo dało we kuždej familiji! ten jo wordował gótowany. mimo boma njejsu byli žedne gódy. a do cerkwje pón ten s/? we cerkwi jo był jaden wjeliki bom. jaden wjeliki! por mejtarjow wusoki, wjelgin rědny. kužde lěto to same. to jo dało wjele źěła togo boma krydnuś do cerkwje nutś. a pón nutśi t/ wšykno te äh swěcki a to wšykno ja som měł pón, ja som pěś lět to gótował. som měł wjele, wjele źěła s/ cyniś z tym. hmm, a ta namša pón, swěźeń? jo, dwa swěźenja namša. a Heiligabend sty/ äh š/ äh /owe žognowna/ jo była pón ähm k wjaceru, jo. tam su pón te starjejše, jo, abo stary nan a stara mama z tymi źiśimi šli namšu. a doma stej nan a mamu ten bomy pśigótowali, a to wšykno, což kśě tym źiśam daś, na to blido zestajali, gaž su ze cerkwje pśišli domoj. jo se swěśiła ta śpa a to wobraźanje jo se stało. a pón jo dała dobra, dobra jěza. kužde lětso něco lěpšego. hmm. jo, źěkuju se! ten …
• Interlinear Glossed Text • Utterance view