Text viewMEW-063-20121023| Recording date | 2012-10-23 |
|---|
| Speaker age | 86 |
|---|
| Speaker sex | m |
|---|
| Text genre | personal narrative |
|---|
| Extended corpus | no |
|---|
View options
Tags:
Javascript seems to be turned off, or there was a communication error. Turn on Javascript for more display options.
jadno
a
druge
…
hmm.
gaž
ten
zapust
jo
kóńc,
pón
pśidu
te
jatšy.
jatšy
jo
jaden
cerkwiny
swěźeń,
ale
za
tu
cełu
wjas
ähm,
jaden
wjelgin
dobry
prědku
jatšy,
dwa
tśi
dny
s/
jo
śichy
pětk.
a
to
jo
něga
tak
było,
až
na
śichy
pětk
jo
ta
ceła
młoźina
šła
Bóžom
blidu.
äh
nět
njej
to
wěc
tak,
to
jo
pjerwjej
było
to
same
ak
něga
jo
było
su
wordowali
śichy
pětk
a
jatšy
dwa
kjarliža
spiwane,
serbskej
kjarliža
‘Nět
daj
mě
Jezus
dobru
noc’
abo
ähm
‘Nět
daj
mě
Jezu
dobru
a
‘Jatšowny
row’.
tej
dwa
kjarliža
na
serbsko
stej
wordowałej
spiwane.
to
jo
teke
pó
tej,
te/
wójny
wusnuło.
dlatogo,
my
smy
měli
telke
luźi
Žylowje,
ak
su
wót
doma
wordowali
wubite.
a
te
njejsu
to
serbske
mógli
a
dla
cogo
deje
to
wšykno
sobu
słuchaś?
pón
jo
faraŕ
gronił:
„to
njebźomy
wěc
spiwaś!“
nět
tu
slědnu,
jatšy,
jo
zas
ta
f/
naša
nowa
fararka,
ta
bźo
nět
tek
serbske
wuknuś,
ten
kjarliž
ku
kóńcu,
jo
ku
kóńcu
äh
teje
namše
äh
ta
ma
wjelgin
wjeligi
interesu
za
to
ja
se
pśec
źiwam,
gaž
namšu
du,
a
pón
namšy
wš/
wšykne
te
luźe
wuwita,
mě
pśecej
na
serbsko!
jo
te
ja
se
ja
to
wjasele
młogi
raz
se
zlěkam
jo
ga
to
móžno
až
to
móžo
mě
tak
pówědaś,
ale
to
jo,
to
jo
rědnje.
to
jo
rědnje,
jo.
jo,
jatšy,
nejžwětšej
se
teke
na
to
wjasele
te
źiśi.
äh
něga
jo
tak
było,
kužde
góle
jo
wordowało
jo
měło
pěś
šesć
sedym
młoge
dwanasćo
kmótšow
a
te
kmótšy
su
pón
až
do
äh
tog
casa,
ak
su
wordowali
te
źiśi
dobr/
styrnasća
lět,
su
šli
pón
tym
ähm
kmótšam
jatšy
se
prědk
rědne
woblacone
a
pón
su
krydnuli
por
mark
pjenjeze,
něco
słodkego
a
take
něco.
ja
som
te
s/,
te,
te
äh
styrnasća
lět
som
ja
kužde
lěto
jatšy
z
mójim
kólasom,
móje
cełe
kmótšy
wobjěł
a
som
se
naholował
pjenjeze
a
wšykno
wšake,
což
jo
było.
to
źinsa
tek
wěc
te
źiśi
njegótuju.
te
starše
gronje,
jeje
nany
a
mamy,
to
wuglěda
tak
chude,
ak
äh
nět
pśidu,
kśě
něco
ja
njeby
gronił
to
njama
z
ze
chudosć
nic
cyniś
to
jo
jadna
cesć,
až
te
źiśi
pśidu
jich
ähm
kmótš.
kmótšam
a
jim
wuwitaju
a
se
prědk
stajaju.
äh
wóni
hyšće
äh
labuju,
su
měli
dobre
a
su
strowe
a
co
wšykno.
to
by
było
wjelgin
derje
gab
to
zas
pśišło
ale
äh
ta
nowa
moda
tak
nět
jo,
co
tom
se
co.
jo,
äh.
pón
jo
jatšy
tek
hyšće
jatšy
we
tej
tam
wordujo
zwónjone.
a
to
gótujo
tek
ta
młoźina.
äh
to
su
äh
šesć
gólcow
tśi
jadnu
štundu,
tśi
zwónje,
te
druge
zwónje.
te
pón
zwónu
wót
dwanasćich
nocy
až
žajtša,
ak
chopijo
switaś.
ga?
kótary
swěźeń?
prědny
swěźeń
jatšy.
a
te
źowća,
te
nocy
spiwaju.
te
pśidu
ku
cerkwje
a
pón
du
pśez
cełu
wjas,
a
ku
kóńcu
na
žajtša
pśez
kjarchob.
a
tam
teke
a
pón
jo
kóńc.
jo,
a
ta
wuškowna
młoźina,
ta
pón
we
jsy
rejujo.
a
gótujo
špos.
młogi
raz
jo
tog
šposa
teke
něco
šlimnego,
co
se
stanjo.
ja
som
dejet
juž
gronił,
gaž
zapust
jo,
te
se
napišu,
chtož
dobre
pjenjeze
dajo
a
chto
jogo
źurka
zamknjo
a
njoco
nic
daś.
te
burja
a
te
luźe,
te
worduju,
tym
wordujo
pón
něco
škódy
gótowane.
jo,
to
j/,
to
jo,
äh
wjele
jo,
ja
cu
bloß
jadnom
burjoju
to
groniś.
ten
jo
juž
dwa
lěśe
za
sobu,
jo
źurka
zamknuł,
njej
nic
dał.
no
jo,
ja
som
był
sam
tek
pśitebla,
musym
groniś,
ja
ga
som
był
tek
raz
młody.
njejsom
był
tek
tak
gleich
stary
ak
źinsa
som
a
som
gótował
tek
sobu,
my
smy
pśišli
ku
tomu
chromoju.
äh
jatšy
žajtša
jo
było
wšykno
zamknjone,
nocy,
nic?
no
pón
smy
wokoło
z/
pśez
gumno
a
źož
ta
brožnja
jo,
na
dwór
pśišli.
no,
te,
te
luźe
su
lažali
póstoli.
no
pón
smy
se
wšykne
woglědali,
a
smy
wiźeli,
až
äh
pśi
wrotnach
stoj
to
kóryto.
gaž
swinje
worduju
šlachtowane,
pón
wordujo
to
wuparjone.
smy
to
kóryto
wzeli,
do
wjaže
staji/
stajili.
pón
jo
była
studnja,
pón
smy
to
kóryto
połno
wódy
nalali.
prědku
teje
źurje,
źož
pśiźo
wen
a
pón
smy
za
wokno
klapali.
a
ten
{NN}
jo
wzeł
pón
knebel
a
jo
měnił:
„tym
gólcam
budu
ja
a
toś
jo
šeł
pón
nas
łapiś.
jogo
źurja
wócynił.
a
ak
kśěł
za
nas
gnaś
a
jo
padnuł
do
togo
kóryta,
do
teje
zymneje
wódy.
ja
cu
wam
bloß
groniś,
co
pón
jo
se
stało,
mośo
se
sami
mysliś.
ale
druge
lěto,
ak
zapust
jo
był,
jo
ta
žeńska
juž
ze
šorcu
stojała
z
jajimi
a
ruce
pjenjeze
jo
äh
zapłaśiła .
a
jo
wj/
wjele
wjele
jajow
dała,
až
zas
žednu
škódu
njedeje
gótowaś.
so,
piś.
piś,
jo,
jo.
to
ga
jo
rědne!
• Interlinear Glossed Text • Utterance view
|