Text view

MEW-062-20121023

Recording date2012-10-23
Speaker age86
Speaker sexm
Text genrepersonal narrative
Extended corpusno
Javascript seems to be turned off, or there was a communication error. Turn on Javascript for more display options.
nic? jo. jo, gaž we jadnej jsy z tymi luźimi pśiźo gromadu, to jo wjelgin rědnje, ja njekśěł za nikula měsće labowaś. ja som tak glucny, ak Žylowje labuju. mam dobre suseźi, znaju wšykne luźe Žylowje, gaž pśiźoš na drogu, to se wuwitaš, pówědaš z nimi, co dajo nowego we jsy, a to jo tak rědnje. ja njekśěł a njekśěł do města śěgnuś. za nikula! pón lubjej na kjarchob ak do města! jo, tak to jo. ja cu wam raz äh na krotko groniś, äh, my swěśimy we našych jsach wjelgin wjele, musym groniś. jo äh kak to to cełe lěto pś z tymi swěźenimi jo äh, my zachopijomy, my ga, Žylow jo był, był burski /a wjas, äh to ma wšykno z tym serbskim a z tym burskim cynjenjeju, kak my how hyšće labujomy, te stare. te nowe, ak su pśiśěgnuli, no jo, äh wóni młogi raz głowu tśěsu, młogi raz se wjasele młogi raz tek gronje comu to te stare hyšće gótuju ale my smy glucnje z tym žywjenjom, ak wót małkego do starego smy narosli. tak to jo źinsa hyšćer. jo, äh ja cu wam groniś, zachopijomy pśi nas we tom burskem, to jo ten zapust. zyma äh f to jo februaru we tom casu jo hyšćer zyma äh n nejžpjerwjej jo tak było jo było äh zymje su te źowća měli äh pśězu to ga wěc njej. to ga bywa, wšykno te stare, äh což jo něga było, bywa immer mjenjej. ale něco wót togo jo tek hyšćer wóstało. ale ten zapust wordujo hyšće wjelgin, wjelgin rědnje swěśony. gaž ja se domarkuju, pó tej wójnje äh jo to wšykno tak wusnuło. to jo było tak sćicha! luźe su byli tužne a pón su chopili zas te swěźenje, wóni su zas wulabowali k se mysle na te młode dny ako wóni su byli tek młode to žywjenje jo było teke rědne, ronške žarjabne a chudowne młoge raz a wjele, wjele źěła. ale te luźe su byli spokojom. šlim, šlim jo było, až ta wójna pśišła. a Bog źěkujo, až wěc žedna, žedna wójna njeby wěcej pśišła. to jo to šlimnjejše, ja som tek dolabował wójnu, som był sam wójak. to jo to šlimnjejše, což wó žywjenju moš dolabowaś, až musyš do wójny śěgnuś. abol swóje luźe do wójny a pón padnu a njepśidu wěc domoj. to som kśěł nejžprědku groniś zachopijomy z tym zapustom jo, to nejžrědnjejše jo, to nejžwěc źěła maju te žeński. te mamy, źož te źowća sobu gótuju, te cypjele gótowaś, te kóšule, co tu lapu ga wěc njamaju äh Wjerbnje hyšće z lapu gótuju sobu Žylowje nic tak ale to wšykno pśigótowaś, kóštujo cas. a gaž äh dej nowe kupiś, wjele, wjele pjenjez a wjele casa bjerjo. jano take źowćo woblac to jo äh njej tak lažko äh äh, my ga se wzejomy ten anzug a skócyjomy do tog zeca. toś jo se stanuł, ale take źowća, äh stow, z glickami gromadu zeštapaś, to jo juž něco, ak musyš rozměś. jo, ten zapust prědku tog zapusta ten tyźeń du camperowat. no jo, äh něco ga musy pśiś gromadu. te se pón take wšake woblaku ähm ak dej špos gótowaś a pón du wót chroma do chroma a tam wordujo pón jaden kjarliž spiwany abo muzika grajo. ten góspodaŕ musy z jadnom źowćom rejowaś, a pón musy něco daś pjenjeze jaja tuk a což take jo było nět nic wěc tak wjele te jaja a, a tuk. nět wěcej pjenjeze, to ga dajo wšykno kupjenjeju. äh, wóne ale, te gólcy maju tek papjerku sobu a se napišu pitśu, kak kuždy dajo. młogi ma móšynku połnu, ten dajo jano wjelike pjenjeze. a dajo luźe, ak mjenjej daju. no gaž chudy sy ga s maju wuznjasć ale wóno dajo tek luźe, ak juž prědku te źurka zamknu a njepušćiju nikogo nutś. te worduju pón napisane, te krydnu jich pón pózdźej. tomu bud ja hyšće pśiś, co pón bźo se staś. äh tak wordujo ta ceła wjas pśejźona. äh wjele pjenjez pśiźo gromadu a wšyknogo a wót togo wordujo pón ten zapust zapłaśony. ta młoźina na njeźelu äh pón äh ten umzug gótujo pśez tu wjas. pśeśěg! pśeśěg, jo! äh pśez tu wjas. a äh k wjaceru jo pón ta wjelika reja. ale nět jo zas něco nowego nastało wót por lět. ten männerfastnacht, ten musku/ äh mu/ muž/ m/ muskecy! muskecy äh zapust jo, to su te wóženjone pory. jo, äh nět dejš groniś, wóženjone pory, no to ga su až do wósymźaset lět wóženjone ale to moš tak groniś, do styrźasća abo pěśźasća l/ äh pěśźaset lět gótuju te muske a žeńske sobu. te žeńske wšykne we tej serbskej drastwje! to wuglěda tak rědne! äh te zas raz wiźeś we tej serbskej drastwje! te, ta ceła wjas jo rušowna, wšykno glěda. te äh njegótuju žeden äh pśe wjas njejźo to jo tak, te muske se trefje pśi Buckwarja we tej äh kjarcmje. a te žeński we Sportlerheimje, nic? a pón śěgnu te gólcy z, äh te, te muske z teju muziku do Sportlerheima. a holuju te baby äh pón na tu reju. pón pśidu pśez tu wjas durch. něco nowego jo hyšće pśitebla. a tam äh my stare ak äh smy hyšće tu wójnu sobu gótowali se wjelgin wjaselimy a äh äh smy wjelgin spokojom, až to wordujo gótowane. pśi tog pomnika wšykne wustanu, pón wordujo ten kjarliž spiwany ‘Ich hatte einen Kameraden’. to jo za to, wšykne młode gólcy, ak su wójnje padnuli, ak njamgu wěc žeden zapust, nic sobu gótowaś. te deje wordowaś hyšće raz cesćone. a to teke, ronške reja jo, wjasołne jo, wóno dej se na te gólcy tek hyšće mysliś. äh to jo něco nowego nět wót prědku por lět se tak äh wugótowało a äh my smy wjelgin spokojom až take wordujo gótowane jo, ten zapust jo kóńc, no comy groniś, ten muskecy zapust, to jo ten rušowny. tam pśec gronje äh gaž stara rampa se ryža žerjo žydke tam wordujo pite tak dłujko, až z wuchoma běžy wen. a co pón tam se wšykno stanjo, gaž te wóženjone worduju źiwe tam jo nejžlěpjej, až te młode njepśige/ pśig/ pśiglědaju, nic? to jo tsašnje pón, gaž su napite, nic? no jo, taki špos dej byś! to jo to žywjenje to njewzejo nic złe ale s styri pěś šesć abo běrtyl lěta pó zapustu te baby se hyšće pówědaju d co tam jo se stało na tom źeń kótra baba jo z tymi a to a wšake to jo äh jo wjelgin interesantne pón gaž to wšykno šłušaš moment, ausschalten. ja musym piś. suche! jo, jo, jo. jo, ja som se teke něco napisała.
• Interlinear Glossed Text • Utterance view