Utterance viewmc_tabasaran_horse| Recording date | 2010 |
|---|
| Speaker age | 64 |
|---|
| Speaker sex | m |
|---|
| Text genre | traditional narrative |
|---|
| Extended corpus | no |
|---|
showing 1 - 100 of 204 • next
[1]
mu
ʁaxnu
ʁaxundar
sar
q’abi
admi,
kasib
[intkal]
admi.
Once there was an old man, a poor man. mu ʁaxnu ʁaxundar sar q’abi admi, kasib [intkal] admi.
[2]
muʁaz
aǯi
šulu
šubur
baž.
He had three sons. muʁaz aǯi šulu šubur baž.
[3]
qa
muʁan
hamu
šubur
bažra
aǯi,
murar.in,
hamcːib
kasibvalra
kaǯi
murar.in
daši
jik’uru.
He had his three sons, they were poor, their father died. qa muʁan hamu šubur bažra aǯi, murar.in, hamcːib kasibvalra kaǯi murar.in daši jik’uru.
[4]
The father died. daši jik’uru.
[5]
qa
daši
ʁač’igan,
murar.in
čpːin
aˤdat
vuǯi
šulu,
nuq’
uˤbχuˤri,
nuq’
uˤbχuˤri.
When the father died, they had a tradition to guard the grave, to guard the grave. qa daši ʁač’igan, murar.in čpːin aˤdat vuǯi šulu, nuq’ uˤbχuˤri, nuq’ uˤbχuˤri.
[6]
qa
aba.ji
vasijat
ap’uru
murar.iz.
The father had made a will for them. qa aba.ji vasijat ap’uru murar.iz.
[7]
ǯan
baž
k’ur,
harur
sad
jis̊.an
k’ur
dusun
k’ur
jiz
nuq’
uˤbχaj
k’ur,
jis̊.u,
jis̊.u.
He had said, Dear sons, every night, sit and guard my grave, at night, at night. ǯan baž k’ur, harur sad jis̊.an k’ur dusun k’ur jiz nuq’ uˤbχaj k’ur, jis̊.u, jis̊.u.
[8]
qa
bažar.i
gardan.ǯiʔ
bisuru,
harur.i
sad
jis̊.an...
šubud
uˤbχuˤdarča
k’ur,
harur.i
šubud,
šubud
jis̊.an
uˤbχuˤrča
The sons, honouring their obligations, said, Each of us won't guard (the grave) for just one night, each of us three will guard (it) for three nights. qa bažar.i gardan.ǯiʔ bisuru, harur.i sad jis̊.an... šubud uˤbχuˤdarča k’ur, harur.i šubud, šubud jis̊.an uˤbχuˤrča k’ur.
[9]
uˤbχuˤrča
k’ur
šubud
jis̊.an.
They said, (We)'ll (each) guard (the grave) for three nights. uˤbχuˤrča k’ur šubud jis̊.an.
[10]
qa
murar.in
sifte
nubat
šulu
aˤχuˤnu
c̊uc̊ː.un.
And the first turn was that of the oldest brother. qa murar.in sifte nubat šulu aˤχuˤnu c̊uc̊ː.un.
[11]
qa
mu
aba.jiz
kin
kaǯi,
aǯi
šulu
hacːib
derdi.
The eldest son was afraid and became very sad. qa mu aba.jiz kin kaǯi, aǯi šulu hacːib derdi.
[12]
qa
muʁu
aˤχuˤ
baž
aˤʁuˤru
sifte
jis̊an
He, the eldest son goes the first night. qa muʁu... aˤχuˤ baž aˤʁuˤru sifte jis̊.an,
[13]
aˤχuˤ
baž
ʁušigan,
hac’is̊ar.ingan
qivru
mik’,
kulak
t’urfan.
When the oldest brother went, in the middle of the night, a strong wind, storm and rain, arose. aˤχuˤ baž ʁušigan, hac’is̊ar.ingan qivru mik’, kulak t’urfan.
[14]
qa
mu
<<wip>>
ʁaz
guč’
šulu
hamu
aˤχuˤ
baliz
He was afraid, this oldest son. qa muʁaz guč’ šulu, hamu aˤχuˤ bal.iz.
[15]
hamcːi
aldabʁu
nuq’.ǯin
ʁʷan.ǯilan
χab.
The back edge of the grave stone rose up. hamcːi aldabʁu nuq’.ǯin ʁʷan.ǯilan χab.
[16]
He couldn't move. ris̊uz šuldar muʁaxan.
[17]
qa
sab
hacːi
aˤχuˤ
uǯub
haˤjvan
dufun,
hamu
haˤjvn.i
kːiribʁun,
kːiribʁun
kːiribʁun
hamu
nuq’
kːiribʁun
ič’
ap’uru,
nuq’.ǯiʔ,
hamcːi
raˤbʁuˤru
nuq’.
Suddenly, a big nice horse came along, and it started digging up and digging up the grave and made a hole in the grave, and like this it destroyed the grave. qa sab hacːi aˤχuˤ uǯub haˤjvan dufun, hamu haˤjvn.i kːiribʁun, kːiribʁun kːiribʁun hamu nuq’ kːiribʁun ič’ ap’uru, nuq’.ǯiʔ, hamcːi raˤbʁuˤru nuq’.
[18]
What did he do in the morning? gʷač’in.ǯiz hap’ru.
[19]
At some point it (the horse) went away. mu aˤbʁuru sab vaχt.na.
[20]
qa
gʷač’in.ǯiz
hamu
bal.i
ras
dap’u
nuq’,
ʁuˤru
qadarkun.
In the morning, the son straightened the grave and came back. qa gʷač’in.ǯiz hamu bal.i ras dap’u nuq’, ʁuˤru qadarkun.
[21]
qa
qadarkun
ʁafigan
c̊jir.i
herχru
fu
ʁaˤbqːunvuz
k’ur.
When he came back, the brothers asked (him): What did you see? qa qadarkun ʁafigan c̊jir.i herχru fu ʁaˤbqːunvuz k’ur.
[22]
hič
fuk’a
ajib
adar
k’ur,
hič
fuk’a
ʁaˤbqːundarzuz
There was nothing at all, he said, I did not see anything. hič fuk’a ajib adar k’ur, hič fuk’a ʁaˤbqːundarzuz k’ur.
[23]
He didn't say what had happened to him. muʁu k’urdar čaz ʁabšib.
[24]
qa
aˤʁuˤru
q’aˤl.an
c̊i,
q’ud
k’uru
jis̊.an.
Then the middle brother went for the second night. qa aˤʁuˤru q’aˤl.an c̊i, q’ud k’uru jis̊.an.
[25]
q’aˤl.an
c̊i
ʁušgan,
hamu
funu
vaχt.na
ʁafnuš
jis̊.nu
hac’is̊ar.ingan
hamu
mutmu
mik’
ut’ubc̊ːu
ʁuˤru.
When the middle brother went at the same time that night, in the middle of the night the wind arose. q’aˤl.an c̊i ʁušgan, hamu funu vaχt.na ʁafnuš jis̊.nu hac’is̊ar.ingan hamu mutmu mik’ ut’ubc̊ːu ʁuˤru.
[26]
qa
hamʁura
hamcːi
aldabʁu
χab
nuq’.ǯin
ʁʷan.ǯilan
sarun
uˤlč’uˤq’uˤn
uler,
ris̊udar
mu,
guč’
šulu
muʁaz.
The back edge of the grave stone rose up, he closed his eyes, did not move, he was afraid. qa hamʁura hamcːi aldabʁu χab nuq’.ǯin ʁʷan.ǯilan sarun uˤlč’uˤq’uˤn uler, ris̊udar mu, guč’ šulu muʁaz.
[27]
hadmu
jis̊.ansi
hamu
haˤjvn.i
qana
raˤbʁuru
hamu
nuq’.
This night like (the first time), the horse again destroyed the grave. hadmu jis̊.ansi hamu haˤjvn.i qana raˤbʁuru hamu nuq’.
[28]
daraˤbʁun
udubc̊’un
aˤbʁuˤru.
(The horse) went away, raced away and went away. daraˤbʁun udubc̊’un aˤbʁuˤru.
[29]
qa
muʁu
hap’ru,
düz
dap’u,
gʷač’igan
nuq’
elebkun,
qadarkun
ʁuˤru.
Then what did he do? In the morning he repaired the grave, covered it up, and came back. qa muʁu hap’ru, düz dap’u, gʷač’igan nuq’ elebkun, qadarkun ʁuˤru.
[30]
qa
k’ur
fu
ʁaˤbqːuˤvuz,
c̊i
k’ur.
What did you see, brother, (his brothers) asked him. qa k’ur fu ʁaˤbqːuˤvuz, c̊i k’ur.
[31]
fuk’a
ajib
adar
k’ur,
fuk’a
ʁaˤbqːuˤndarzuz
k’ur.
There was nothing, he says, I did not see anything. fuk’a ajib adar k’ur, fuk’a ʁaˤbqːuˤndarzuz k’ur.
[32]
šubud
k’uru
jis̊.an
aˤʁuˤru
bic’i
c̊i.
On the third night the youngest brother went. šubud k’uru jis̊.an aˤʁuˤru bic’i c̊i.
[33]
qa
hamu
bic’i
c̊i
ʁuši
jis̊an
<<wip>>
na
ʁuˤru
hamu
mutmu
hamcːi
And the night the young brother went the same thing happened. qa hamu bic’i c̊i ʁuši jis̊.anna ʁuˤru hamu mutmu hamcːi
[34]
dufun
kːiribʁuz
quˤʁgan
mu
bic’i
c̊uc̊ː.u
guč’
ap’udar.
(The horse) came, but when it started to dig up (the grave), the little brother was not afraid. dufun kːiribʁuz quˤʁgan mu bic’i c̊uc̊ː.u guč’ ap’udar.
[35]
gat’ariz
hamu
haˤvn.iin
eleuru.
Until he was in the saddle, he sat on the horse. gat’ariz hamu haˤvn.iin eleuru.
[36]
He sat (on it) and spurred it. eleuru, jalar ap’uru.
[37]
aˤlamatar
ap’uru
haˤjvn.i.
The horse was surprised. aˤlamatar ap’uru haˤjvn.i.
[38]
The horse did not leave him (on its back). mu čak ʁitudar, [UNCLEAR]
[39]
What did it do? fu ap’uru.
[40]
The horse flung (him) [down on the ground (?)]. ildipuru č’al.an.
[41]
It flung him down that night. mu ildipuru mu jis̊.an.
[42]
muʁu
qanara
gʷač’in.ǯikːna
düz
dap’u
nuq’,
qadarku
ʁuˤru
χul.az.
In the morning, having repaired the grave, he came back home. muʁu qanara gʷač’in.ǯikːna düz dap’u nuq’, qadarku ʁuˤru χul.az.
[43]
He was absorbed in thought. mu fikrar.ikː kːaqru.
[44]
(He) was thinking. fikrar ap’uru.
[45]
ah
k’ur
jiz
aba.ji
k’ur
učuz
haǯigan
ʁapnu
k’ur
čan
nuq’
uˤbχ
k’uri.
Ah, he thought, when we had our father with us, he said to guard his grave. ah k’ur jiz aba.ji k’ur učuz haǯigan ʁapnu k’ur čan nuq’ uˤbχ k’uri.
[46]
hamus
hap’zajk’an
k’ur
uzu.
Now what do I do? he thought. hamus hap’zajk’an k’ur uzu.
[47]
qana
jis̊.an,
juq’ud
k’uru
jis̊.an
aˤχuˤ
c̊uc̊ː.un
nubat
vu.
The next night, the fourth night, it was the oldest brother's turn. qana jis̊.an, juq’ud k’uru jis̊.an aˤχuˤ c̊uc̊ː.un nubat vu.
[48]
qa
ja
c̊i
k’ur
uvu
maˤʁaˤn
k’ur
uzu
aˤrza
k’ur
aqlira
uvqanǯi
He [= the youngest brother] said, Brother, don't go, I will go today instead of you. qa ja c̊i k’ur, uvu maˤʁaˤn k’ur, uzu aˤrza k’ur aqlira uvqanǯi.
[49]
No, I will go. vaʔ uzu aˤrza.
[50]
vaʔ,
vaʔ
k’ur
uzu
aˤrza
k’ur
uvqanǯi.
No, no, he says, I will go instead of you. vaʔ, vaʔ k’ur uzu aˤrza k’ur uvqanǯi.
[52]
aˤʁuˤru
mu,
mu
čan
uǯuji,
hamus
guč’ra
ap’idarza
dupu
kːeʔna.
He went, he felt good, he said, This time I will not be afraid! and hides. aˤʁuˤru mu, mu čan uǯuji, hamus guč’ra ap’idarza dupu kːeʔna.
[53]
qa
ʁuˤru
hamu,
kakraz
hadmu
vaχt.na,
qana
jis̊.nu
ʁuˤru.
And then it [= the horse] came, it came right then in the night. qa ʁuˤru hamu, kakraz hadmu vaχt.na, qana jis̊.nu ʁuˤru.
[54]
kːiribʁuz
quˤʁru
hamʁan
nuq’
raˤbʁuˤz
quˤʁru
haˤjvn.i.
(It) started to dig up the grave, the horse started to destroy (it). kːiribʁuz quˤʁru hamʁan nuq’ raˤbʁuˤz quˤʁru haˤjvn.i.
[55]
raˤbʁuˤz
quˤʁigan
mu
hadmu
jis̊.anna
hamcːi
k’at’argu,
eleun,
hamcːi
gardan
dibisun,
sarun
mu
ktarsudar,
ktarsudar.
That night, when the horse started to scratch (the grave), he got on the horse, held on, grabbed its neck, and did not jump down. raˤbʁuˤz quˤʁigan mu hadmu jis̊.anna hamcːi k’at’argu, eleun, hamcːi gardan dibisun, sarun mu ktarsudar, ktarsudar.
[56]
aˤχir
saru
fuk’a
ap’uz
daršlugan
haˤjvn.i
mu
bal.iz
k’uru
uzu
luk’
išri
k’ur,
uvu
jiz
aʁa.
Finally, when the horse couldn't do anything, it said to this boy, Well then, may I be your slave and you my master. aˤχir saru fuk’a ap’uz daršlugan haˤjvn.i mu bal.iz k’uru uzu luk’ išri k’ur, uvu jiz aʁa.
[57]
Let me go, it said. teet uzu k’ur.
[58]
qa
vaʔ
k’ur,
uvu
fušvuš
jip
k’ur,
uvu
haz
jiz
aba.jiz
micːib
ap’uraš
jip
k’ur.
No, he [the boy] said, You say whatever you want, but tell me why you are doing this to my father! he said. qa vaʔ k’ur, uvu fušvuš jip k’ur, uvu haz jiz aba.jiz micːib ap’uraš jip k’ur.
[59]
qa
muʁu
k’ur,
uzuz
k’ur,
jav
aba.ji
k’ur,
jiz
k’ur
hamcːib
fu
k’ur,
haˤjvnar.in,
čpː.in
haˤzaʁ
aǯi
ʁabxun
šul
sarun
hacːib
aˤdat,
jivuri
jiχuri
ʁaxujiz
k’ur.
The horse said: He-- me-- your father to mi-- what-- had a custom, who knows why, your father used to kill my foals, he said. qa muʁu k’ur, uzuz k’ur, jav aba.ji k’ur, jiz k’ur hamcːib fu k’ur, haˤjvnar.in, čpː.in haˤzaʁ aǯi ʁabxun šul sarun hacːib aˤdat, jivuri jiχuri ʁaxujiz k’ur.
[60]
qa
hadmu
aldabʁuz
ap’uraza
k’ur.
Then I forgive you, the boy said. qa hadmu aldabʁuz ap’uraza k’ur.
[61]
qa
saru
hamus
k’ur,
uzu
k’ur
uvuz
luk’
išri
k’ur,
uvu
jiz
aʁa,
teet
uzu
k’ur.
The horse says, Now let me be your slave and you will be my master, but let me go, it said. qa saru hamus k’ur, uzu k’ur uvuz luk’ išri k’ur, uvu jiz aʁa, teet uzu k’ur.
[62]
ma
k’ur
uč’uˤrʁuˤ
čan
čan
hamu
f.ǯʔan
č’arar
hamcːi
riʒ̊.nian
č’arar
uč’uˤrʁuˤn
tuvru
muʁaxna.
Here, the horse said, and it tore hair from the whatchamacallit, tore hair from its tail and gave it to him. ma k’ur uč’uˤrʁuˤ čan čan hamu f.ǯʔan č’arar hamcːi riʒ̊.nian č’arar uč’uˤrʁuˤn tuvru muʁaxna.
[63]
ma
k’ur,
hamu
č’ar
ʁubgigan
k’ur
uzu
naan
aš
jav
fǯ.iz
ʁibǯiza
k’ur,
jav
ʁuˤlaʁ.naz
ʁibǯiza
k’ur.
Here, the horse said, When you burn the hair, wherever I may be, I will come to you, I will come to your service. ma k’ur, hamu č’ar ʁubgigan k’ur uzu naan aš jav fǯ.iz ʁibǯiza k’ur, jav ʁuˤlaʁ.naz ʁibǯiza k’ur.
[64]
He says, So be it! qa ibšri k’ur.
[65]
hamu
č’ararra
dederǯun,
eldeǯun,
kːivun
čan
bafajka.jin
ʁultχ.ikinǯi,
ʁuˤru
baž.
The boy folded the hair, got off from the horse, put the hair into the inside pocket of his jacket, and returned (home). hamu č’ararra dederǯun, eldeǯun, kːivun čan bafajka.jin ʁultχ.ikinǯi, ʁuˤru baž.
[66]
qanara
herχru
muʁxan
hamu
c̊ijr.i
fu
ʁaˤbqːuˤvuz
The brothers asked him again: What did you see? qanara herχru muʁxan hamu c̊ijr.i fu ʁaˤbqːuˤvuz k’ur
[67]
fuk’a
ajin
k’ur
nuq’ar.iʁˤ,
fužk’a
ʁaˤrqːinuz
k’ur.
They asked, Was there nothing among the graves? Did you see anybody? fuk’a ajin k’ur nuq’ar.iʁˤ, fužk’a ʁaˤrqːinuz k’ur.
[68]
vaʔ,
vaʔ,
c̊jir
k’ur
fuk’a
ʁaˤbqːuˤb
adarzuz
k’ur
muʁu.
He told them, No, no, brothers, there wasn't anything for me to see. vaʔ, vaʔ, c̊jir k’ur fuk’a ʁaˤbqːuˤb adarzuz k’ur muʁu.
[69]
qa
uže
mu
kːaqu
šulu
fikrar.ikː.
Then he was absorbed in thoughts. qa uže mu kːaqu šulu fikrar.ikː.
[70]
nu
murar.i
čpːin
nubatarra
ildipuru.
Well, the brothers served their turn. nu murar.i čpːin nubatarra ildipuru.
[71]
qa
c̊jir.i
sar
sar.iz
ačmiš
ap’udar
fu
ʁabxnuš.
But the brothers did not tell each other what had happened. qa c̊jir.i sar sar.iz ačmiš ap’udar fu ʁabxnuš.
[72]
hamu
ara.jiǯi,
hamu
čpːin
hamu
vilajat.ǯin,
hamu
bagah
sab
šahr.in,
ʁul.an
hamcːi
šubar.in
vič
jivub,
šubur
či
aǯi
hadmu
čpːir.in
vič
jivub,
vič
ʁivgan
hadminga
q’ismat
vu
k’uri
ʁaxnu.
At that time in their country, nearby, in a town, in a village, they were knocking down apples for the young women. There were three girls, and whoever knocked down their apple, he would marry her [lit. become fate]. hamu ara.jiǯi, hamu čpːin hamu vilajat.ǯin, hamu bagah sab šahr.in, ʁul.an hamcːi šubar.in vič jivub, šubur či aǯi hadmu čpːir.in vič jivub, vič ʁivgan hadminga q’ismat vu k’uri ʁaxnu.
[73]
hadmu
vič
ʁivu
ʁivurujiz
q’ismat
šlub
vu
k’uri
ʁaxnu.
Whoever knocked down the apple... when someone knocks down the apple, he marries them [lit. becomes fate]. hadmu vič ʁivu ʁivurujiz q’ismat šlub vu k’uri ʁaxnu.
[74]
qa
murar
hamu
fu
dibik’najib
ʁeebxgan
ʁurχga
aˤχuˤ
c̊uc̊ːuz
aˤʁuˤz
kːun
šulu
When they (brothers) heard what was written [i.e. in the announcement], when they read it, the big brother wanted to go. qa murar hamu fu dibik’najib ʁeebxgan, ʁurχgan, aˤχuˤ c̊uc̊ː.uz aˤʁuˤz kːun šulu.
[75]
muʁu,
murar
aˤʁuˤru,
aˤχuˤ
c̊jir.
He-- they went out, the two elder brothers. muʁu, murar aˤʁuˤru, aˤχuˤ c̊jir.
[76]
They said, The little brother is bald. bic’i c̊i kečel vu k’uri
[77]
murar.iz
haˤspikː
kːadar.
It did not occur to them (to take him along). murar.iz haˤspikː kːadar.
[78]
Poor chap, he is bald, they said. kasib kečel vu k’uri.
[79]
hamu
bic’i
c̊i
sab
jersi
fjir.ihna
dušun,
hacːib
kːadaxnaji
ʁuˤrǯer.ihna,
ʁʷanir
adaʁnaji
hacːib
jis̊.aʁˤna
dušun,
javašǯi
kabxu
kelput
ubguru
hamu
sab
č’ar.
The little brother went to an old whatchamacallit,... to ruins, hid there, among some stones, went between them, slowly struck a match, and set fire to one hair. hamu bic’i c̊i sab jersi fjir.ihna dušun, hacːib kːadaxnaji ʁuˤrǯer.ihna, ʁʷanir adaʁnaji hacːib jis̊.aʁˤna dušun, javašǯi kabxu kelput ubguru hamu sab č’ar.
[80]
hamina
ʁuˤru
c’ajlapansi
čan
haˤjvan
ʁuˤru.
The horse came to that place like lightning. hamina ʁuˤru c’ajlapansi čan haˤjvan ʁuˤru.
[81]
sarun
fu
k’uzavuz,
hacːib
c’a
qerebčuri.
What else should I tell you, (the horse ran) leaving behind a trail of flames. sarun fu k’uzavuz, hacːib c’a qerebčuri.
[82]
qa
hamu
hajˤvan
ʁafigan,
derdi
herχru.
When the horse came, it asked (the boy) what his troubles were. qa hamu hajˤvan ʁafigan, derdi herχru.
[83]
What is your problem? fu vujav derdi k’uri.
[84]
flanu
pačːih.ǯin
šur.an
k’ur
vič
jivura
k’ur,
They are knocking down the apples of a certain king's daughters. flanu pačːih.ǯin šur.an k’ur vič jivura k’ur,
[85]
uzu
hadina
dušun
kːunǯu
k’ur.
I need to go there. uzu hadina dušun kːunǯu k’ur.
[86]
qa
haˤjvn.i
hap’ru,
mu
haˤjvanra
hacːib
mutmu
vuǯi
šulu.
What did the horse do? That horse was a thing like this. qa haˤjvn.i hap’ru, mu haˤjvanra hacːib mutmu vuǯi šulu.
[87]
jiz
hamu
ibanǯi
uc̊’
k’ur
uvu,
hamu
ibanǯi
uduc̊’
k’ur,
The horse said: Come into this ear of mine, and go out of that ear. jiz hamu ibanǯi uc̊’ k’ur uvu, hamu ibanǯi uduc̊’ k’ur,
[88]
hamu
ibanǯi
uc̊’uru
hamu
baž.
That boy went into that ear. hamu ibanǯi uc̊’uru hamu baž.
[89]
hamu
ibanǯi
uduc̊’ur
uc̊ːur
ǯihil,
alaxunaji
hacːir
baž
šulu
muʁkan.
He left from the other ear and became a very nice boy, very well dressed. hamu ibanǯi uduc̊’ur uc̊ːur ǯihil, alaxunaji hacːir baž šulu muʁkan.
[90]
ari
hamus
eleʔ
k’ur
jiz
q’aˤl.ʔin
eleuru.
Now, giddy up, sit on my back! (the horse) said, and (the boy) sat down. ari hamus eleʔ k’ur jiz q’aˤl.ʔin eleuru.
[91]
sarun
mu
hamu
vič
jivuz
aˤʁuˤraji
hamundar
gizaf
χalq’ar
aǯi
šulu.
There are many people who went to knock down the apple. sarun mu hamu vič jivuz aˤʁuˤraji hamundar gizaf χalq’ar aǯi šulu.
[92]
hac’
raˤqː.uˤz
aˤʁajiz
mu
hamu
lufsi
dušu
jivnu
vič
qadabku
ʁuˤru.
When he went half of the way, he flew like a pigeon, knocked the apple off, and went away holding (it). hac’ raˤqː.uˤz aˤʁajiz mu hamu lufsi dušu jivnu vič qadabku ʁuˤru.
[93]
qa
qadabku
ʁuˤrajigan,
hap’ru
hamu
bal.i.
When he came and seized it, what did that boy do? qa qadabku ʁuˤrajigan, hap’ru hamu bal.i.
[94]
hamu
bic’i
c̊ːuc̊ːu
čan
c̊uc̊ː.un
ʁaˤč’.niqinǯi
qipru
hadmu
vič,
aˤχuˤ
c̊uc̊ːun.
The small brother threw the apple into the armpit of his brother, his eldest brother. hamu bic’i c̊ːuc̊ːu čan c̊uc̊ː.un ʁaˤč’.niqinǯi qipru hadmu vič, aˤχuˤ c̊uc̊ːun.
[95]
aˤχuˤ
c̊uc̊ːun
ʁaˤč’.niqinǯi
qipu
hamu
vič
ič
ult’uc̊ːun
dufun
čan
alis̊in,
čan
ali
forma.jiz
dufun,
haˤjvan
teebturu.
Having thrown the apple to his armpit, having jumped off from the horse, going to his home, coming back in the dress that he had before, he let the horse go. aˤχuˤ c̊uc̊ːun ʁaˤč’.niqinǯi qipu hamu vič ič ult’uc̊ːun dufun čan alis̊in, čan ali forma.jiz dufun, haˤjvan teebturu.
[96]
aˤχuˤ
čuc̊ː.u
vič
ʁivunza
k’uri.
The big brother said: I took down the apple! aˤχuˤ čuc̊ː.u vič ʁivunza k’uri.
[97]
šadǯi
dufun
hamu
pačːih.ǯin
riš
muʁan
q’ismat
vu
k’uri
He came happily (to the king), he became the betrothed of the king's daughter. šadǯi dufun hamu pačːih.ǯin riš muʁan q’ismat vu k’uri
[98]
They set a day for his wedding. muʁaz jiʁ ǯivru murar.i.
[99]
qa
q’aˤl.an
čučː.un
vič
jivuz
aˤʁuˤru.
Then they went to knock down the apple of the middle sister. qa q’aˤl.an čučː.un vič jivuz aˤʁuˤru.
[100]
q’aˤl.an
čučː.un
vič
jivuz
ʁušgan,
q’aˤl.an
c̊ira
aˤʁuˤru.
When it was the time to knock down the apple of the middle sister, the middle brother goes (there). q’aˤl.an čučː.un vič jivuz ʁušgan, q’aˤl.an c̊ira aˤʁuˤru.
Text view • Waveform view • Interlinear Glossed Text
|